Genealogie & Overgrootmoeders deze pagina is het laatst gewijzigd op 29-4-2014

Een pelgrimage, bedevaart of ...
waar gaat jouw reis naar toe?
    Een tante en een nicht van mij zijn naar Lourdes gegaan, verder ken ik niemand die op een echte bedevaart is geweest. Maar misschien moet ik mijn ouders ook meetellen die in de jaren vijftig op audiŽntie bij de paus in het Vaticaan waren, waarbij de toenmalige Vader der Vaderen hun kinderen gezegend heeft. Mijn moeder schreef over deze ervaring in een brief, haar bewoording was heel lyrisch, alsof zij een tiener was en de paus een popidool. Ze vertelde later dikwijls dat hij al haar kinderen gezegend had, dus ook de laatste drie die op dat moment nog niet geboren waren, waartoe ook ik behoorde.
    Wat ik nu zo mooi vind aan het maken van een bedevaart is dat je met een bepaalde opdracht naar een oord of een hele belangrijke plek afreist. Je hebt een spiritueel doel en om dat te verwezelijken ga je op pad. Wikipedia geeft een aantal redenen voor het waarom mensen op bedevaart gaan: om over een hogere waarheid, God of het leven na te denken; om respect te betuigen; om inspiratie te verkrijgen; om tot bezinning te komen; om een poosje afstand te nemen van een hectisch dagelijks bestaan; om de ervaring; om er geweest te zijn; of om andere mensen te ontmoeten.

    Gelukkig zijn er voor niet gelovigen ook tal van "bedevaartsoorden" waar je naar toe kan gaan. Een "literaire pelgrimage" voert je naar unieke plekken die onderdeel uitmaken van de wereld van de literatuur, je hebt er over gelezen in een boek en dan ga je het met eigen ogen zien. Of je gaat op zoek naar de huizen of grafstenen van grote schrijvers, componisten of helden uit het verleden. De reis op zichzelf verschilt niet wezenlijk van andere reizen, tenzij je een voettocht onderneemt, maar de lading van een pelgrimage maakt dat zo een reis een unieke ervaring wordt.
    Het nadeel van bedevaartsoorden of algemene herdenkingsplekken is dat het er erg druk kan zijn, de religieuze of culturele plaatsen zijn een onderdeel van een industrie geworden. Er zijn handboeken en reisgidsen die iedereen naar dezelfde plekken leidt. Je bent al gauw geen pelgrim meer, eerder een toerist die tijdelijk op de plaats van zijn of haar bestemming het "respect betuigen" heeft ingeruild voor een aangenaam verpozen.

    Sinds ik mij met veel geestdrift op de genealogie heb gestort, is het "tijdreizen" op mijn pad gekomen. Dat lijkt wat mij betreft het meest op een ouderwetse bedevaart. Het omvat wel geen hogere waarheid die aan God gerelateerd is, maar het zet zeker wel aan tot nadenken over het leven. Bovendien kan ik mij als niet-gelovig mens in de kerkgang van de voorouders verdiepen en zo leer ik de Christelijke cultuur opnieuw te waarderen.
    Met een genealogische pelgrimage kom je op plekken die je anders niet zou bezoeken, je reist naar kleine gehuchten of je dwaalt door onbekende wijken in grote steden, je bezoekt kerken, zoekt naar huizen, sporen, namen, archieven en ga zo maar door. Het is een mooie ervaring om in de voetsporen van mensen uit het verleden te kunnen lopen. Je komt onderweg aardige, interessante of norse mensen tegen. Er ontstaan toevallige ontmoetingen, je doet bijzondere ontdekkingen. Je neemt afstand van je eigen hectische bestaan, je hebt een specifiek doel, je moet naar die ene plek! Je wil door de tijd reizen, je bent benieuwd hoe het leven toen was. Je wilt je respect aan voorbije levens betuigen. Daarmee doe je nieuwe inspiratie op en kom je tot bezinning.

    Het kenmerk van een tijdreis spitst zich toe op drie punten. 1) Het doel van je reis bestaat uit het terugvinden van een persoonlijk (puzzel)stukje uit het verleden. 2) De plek die je bezoekt staat in verband met een leven dat niet meer bestaat, het betreft je (voor)ouders, je familie of andere personen die je speciale historische aandacht hebben.
    Tijdreizen kost geld, energie en tijd, maar dat neem je voor lief. En toch zijn er heel veel mensen die zich niets bij dit fenomeen kunnen voorstellen. Ze trakteren zichzelf het liefst op een welverdiende hedendaagse relax-vakantie of kiezen voor een moderne avontuurlijke exotische reis. Aan de andere kant weet ik dat zij, zonder dat ze zich daar zelf bewust van zijn, wel degelijk ook aan tijdreizen doen. Het is namelijk helemaal geen apart verschijnsel. Een ieder die het graf van familieleden bezoekt is immers bezig met een eigen "tijdreis". Dat is tot slot het laatste aspect. 3) De plek waar je naar toe gaat is niet inwisselbaar, het is die ene bestemming, die telt.


    Carla van Beers
    april 2014







familiearchieven.nl benadrukt de betekenis van een familieverhaal en onderstreept het belang van het bewaren en terugvinden van herinneringen en persoonlijke documenten voor historisch, genealogisch en biografisch onderzoek.